Translate

Monday, July 27, 2015

El prisionero de guerra

Hay una guerra en este mundo. No es Dios y Satanás. Hay personas y la naturaleza pecaminosa.

Dios desear a la gente a seguirlo pero la gente tiene una naturaleza pecaminosa.

La naturaleza pecaminosa separa a las personas de Dios. Satanás le encanta destruir a la gente.

Cuando una persona se niega a arrepentirse de sus pecados, entonces esa persona no va a experimentar a Dios.

Si una persona no se arrepiente de sus pecados y luego esa persona va a ir al infierno.

Si una persona se arrepiente de sus pecados y aceptar a Jesús como Señor y Salvador. Esa persona va a experimentar a Dios e ir al cielo.

Si una persona no quiere el arrepentimiento en su corazón. Entonces esa persona es un prisionero de guerra a causa de la naturaleza pecaminosa.

Si una persona odia sus pecados y seguir a Jesús. Entonces esa persona va a experimentar la libertad.



Proverbios 15:15

 Para el afligido todos los días son malos;
    para el que es feliz siempre es día de fiesta.

战俘

有一个在这个世界上的战争。有上帝和撒旦。还有人与罪恶的本性。

神渴望人跟着他,但人有一个罪恶的本性。

情欲与神分离的人。撒旦喜欢破坏的人。

当一个人拒绝从他们的罪孽忏悔那么这个人就不会经历神。

如果一个人从来没有从悔改自己的罪那么这个人会去地狱。

如果一个人从他们的罪孽忏悔,并接受耶稣为救主。那个人会经历神和进入天堂。

如果一个人不希望在忏悔自己的心脏。那么这个人就是因为情欲战俘。

如果一个人不喜欢自己的罪恶,并跟随耶稣。那么这个人将体验自由。



箴言 15:15

 困苦人天天受煎熬,
    乐观者常常有喜乐。

أسير الحرب

هناك حرب في هذا العالم. هناك الله والشيطان. هناك شخص وطبيعة الخاطئة.

الله رغبة الناس ليتبعوه ولكن الناس لديهم الطبيعة الخاطئة.

الطبيعة الخاطئة تفصل الناس عن الله. الشيطان يحب لتدمير الناس.

عندما يرفض الشخص إلى التوبة من ذنوبهم ثم هذا الشخص لا يعاني الله.

إذا كان الشخص أبدا تاب من خطاياهم ثم هذا الشخص سيذهب إلى الجحيم.

إذا تاب العبد من الذنوب وقبول يسوع ربا ومخلصا. هذا الشخص سوف تشهد الله وتذهب إلى السماء.

إذا كان الشخص لا يريد التوبة في قلوبهم. ثم هذا الشخص هو أسير حرب بسبب الطبيعة الخاطئة.

إذا كان الشخص يكره خطاياهم واتباع يسوع. ثم هذا الشخص سوف تشهد الحرية



ﺃﻣﺜﺎﻝ 15:15

 جَمِيعُ أَيَّامِ الْبَائِسِ شَقِيَّةٌ، أَمَّا طَيِّبُ الْقَلْبِ فَالتَّوْفِيقُ الدَّائِمُ حَلِيفُهُ

The prisoner of war

There is a war in this world. There is God and Satan. There is people and the sinful nature.
God desire people to follow him but people have a sinful nature.
The sinful nature separates people from God. Satan loves to destroy people.
When a person refuses to repent from their sins then that person will not experience God.
If a person never repents from their sins then that person will go to hell.
If a person repents from their sins and accept Jesus as Lord and Savior. That person will experience God and go to heaven.
If a person don't want repentance in their heart. Then that person is a prisoner of war because of the sinful nature.
If a person hates their sins and follow Jesus. Then that person will experience freedom.

Proverbs 15:15

 All the days of the oppressed are wretched,
    but the cheerful heart has a continual feast.

Saturday, July 25, 2015

Pagpapala ay maaaring maging isang idolo

Abraham ay isang lumang tao na kapag binigyan siya ng Diyos ng isang anak na lalaki. Mahal Abraham Issac buong puso niya. Ngunit ang mga pagpapala ay maaaring maging isang idolo pagitan ng isang tao at Diyos.

Issac maaaring naging isang idolo para sa Abraham. Testing Diyos ay ang pagnanais ni Abraham. Kaya tinanong ng Diyos kay Abraham na isakripisyo ang kanyang anak na lalaki. Masasabi People maraming mga salita ngunit ang kanilang mga pagkilos ay ang patunayan ng kanilang mga hinahangad.

Naniwala si Abraham sa Diyos kaya siya ay pagpunta sa isakripisyo ang kanyang anak na lalaki. Alam ni Abraham na ang Diyos ay magdala ng isang hayop na sakripisyo sa halip ng Issac.

Abraham ay hindi magkaroon Issac bilang isang idolo.

Itinuturo ng araling ito sa aking puso. Kailangan ko upang humanap sa Panginoon at pagpapalain niya sa akin. Pero hindi ko na kailangang gumawa ng biyaya ng Diyos sa isang idolo. Hindi namin kailangan upang lumikha ng mga idolo.

Alam ko na ang Diyos Ama ay nagpadala ng iisang Anak ng Diyos sa mundong ito. Si Jesus ay dumating sa lupa at nanirahan sa isang perpektong buhay.

Siya ay namatay sa krus at napagtagumpayan ang kamatayan. Kailangang magsisi sa kanilang mga kasalanan at sumunod kay Jesus ang isang tao.



Genesis 22: 1-11

 

               1 Pagkalipas ng ilang panahon, sinubok ng Diyos si Abraham. Tinawag siya ng Diyos, "Abraham!" "Narito po ako," tugon naman niya.
               2 Sinabi sa kanya, "Isama mo ang kaisa-isa at pinakamamahal mong anak na si Isaac, at magpunta kayo sa lupain ng Moria. Umakyat kayo sa bundok na ituturo ko sa iyo, at ihandog mo siya sa akin."
               3 Kinabukasan, maagang bumangon si Abraham at nagsibak ng kahoy na gagamiting panggatong sa handog na susunugin. Inihanda niya ang asno, at umalis kasama si Isaac at ang dalawang aliping lalaki papunta sa lugar na sinabi ng Diyos sa kanya. 4 Nang ikatlong araw ng paglalakbay, natanaw na nila ang dakong kanilang pupuntahan. 5 Kaya't sinabi ni Abraham sa kanyang mga alipin, "Bantayan ninyo rito ang asno at kami na lamang ng bata ang aakyat sa bundok. Sasamba kami sa dako roon, at babalikan namin kayo."
   6 Ipinapasan ni Abraham kay Isaac ang kahoy na panggatong. Dala naman niya ang apoy at patalim, at magkasama silang lumakad. 7 Tinawag ni Isaac ang pansin ng ama, "Ama!"
               "Ano iyon, anak?" tugon ni Abraham.
               "Mayroon na tayong apoy at panggatong, ngunit nasaan ang tupang ihahandog?" tanong ni Isaac.
               8 Sumagot si Abraham, "Anak, ang Diyos ang magbibigay niyon." Kaya't nagpatuloy sila sa paglakad.
               9 Pagsapit nila sa lugar na itinuro ng Diyos, gumawa ng altar si Abraham. Inayos niya sa ibabaw nito ang panggatong at inihiga si Isaac matapos gapusin. 10 Nang sasaksakin na niya ang bata, 11 tinawag siya ng anghel ni Yahweh at mula sa langit ay sinabi, "Abraham, Abraham!"
               "Narito po ako," sagot ni Abraham.

आशीर्वाद एक मूर्ति हो सकता है

भगवान ने उसे एक बेटा दिया जब अब्राहम एक बूढ़ा आदमी था। इब्राहीम सभी अपने दिल के साथ Issac प्यार करता था। लेकिन आशीर्वाद एक व्यक्ति और भगवान के बीच एक मूर्ति बन सकता है।

Issac इब्राहीम के लिए एक मूर्ति बन गया हो सकता था। परमेश्वर ने इब्राहीम की इच्छा का परीक्षण किया गया। तो भगवान ने अपने बेटे का बलिदान करने को इब्राहीम से पूछा। लोग कई शब्द कह सकते हैं, लेकिन उनके कार्यों से उनकी इच्छाओं का साबित कर रहे हैं।

इब्राहीम परमेश्वर पर विश्वास किया तो वह अपने बेटे का बलिदान करने के लिए जा रहा था। इब्राहीम ने परमेश्वर के बजाय Issac के बलिदान होने के लिए एक जानवर लाना होगा पता था।

अब्राहम एक मूर्ति के रूप Issac नहीं था।

यह सबक मेरे दिल सिखाता है। मैं प्रभु के बाद की तलाश करने की जरूरत है और वह मुझे आशीर्वाद देंगे। लेकिन मैं एक मूर्ति में भगवान का आशीर्वाद बनाने की जरूरत नहीं है। हम मूर्तियों को बनाने के लिए नहीं की जरूरत है।

मैं परमेश्वर पिता इस धरती पर अपने ही बेटे को भेजा है पता है। यीशु ने इस पृथ्वी पर आया था और एक परिपूर्ण जीवन रहते थे।

उन्होंने कहा कि क्रॉस और विजय प्राप्त की मृत्यु हो जाने पर मृत्यु हो गई। एक व्यक्ति को अपने पापों से पश्चाताप और यीशु का पालन करने की जरूरत है।



उत्पत्ति 22:1-11

 इन बातों के बाद परमेश्वर ने इब्राहीम के विश्वास की परीक्षा लेना तय किया। परमेश्वर ने उससे कहा, “इब्राहीम!”

और इब्राहीम ने कहा, “हाँ।”
2 परमेश्वर ने कहा, “अपना पुत्र लो, अपना एकलौता पुत्र, इसहाक जिससे तुम प्रेम करते हो मोरिय्याह पर जाओ, तुम उस पहाड़ पर जाना जिसे मैं तुम्हें दिखाऊँगा। वहाँ तुम अपने पुत्र को मारोगे और उसको होमबलि स्वरूप मुझे अर्पण करोगे।”
3 सवेरे इब्राहीम उठा और उसने गधे को तैयार किया। इब्राहीम ने इसहाक और दो नौकरों को साथ लिया। इब्राहीम ने बलि के लिए लकड़ियाँ काटकर तैयार कीं। तब वे उस जगह गए जहाँ जाने के लिए परमेश्वर ने कहा। 4 उनकी तीन दिन की यात्रा के बाद इब्राहीम ने ऊपर देखा और दूर उस जगह को देखा जहाँ वे जा रहे थे। 5 तब इब्राहीम ने अपने नौकरों से कहा, “यहाँ गधे के साथ ठहरो। मैं अपने पुत्र को उस जगह ले जाऊँगा और उपासना करूँगा। तब हम बाद में लौट आएंगे।”
6 इब्राहीम ने बलि के लिए लकड़ियाँ लीं और इन्हें पुत्र के कन्धों पर रखा। इब्राहीम ने एक विशेष छुरी और आग ली। तब इब्राहीम और उसका पुत्र दोनों उपासना के लिए उस जगह एक साथ गए।
7 इसहाक ने अपने पिता इब्राहीम से कहा, “पिताजी!”
इब्राहीम ने उत्तर दिया, “हाँ, पुत्र।”
इसहाक ने कहा, “मैं लकड़ी और आग तो देखता हूँ, किन्तु वह मेमना कहाँ है जिसे हम बलि के रूप में जलाएंगे?”
8 इब्राहीम ने उत्तर दिया, “पुत्र परमेश्वर बलि के लिए मेमना स्वयं जुटा रहा है।”
इस तरह इब्राहीम और उसका पुत्र उस जगह साथ—साथ गए। 9 वे उस जगह पर पहुँचे जहाँ परमेश्वर ने पहुँचने को कहा था। वहाँ इब्राहीम ने एक बलि की वेदी बनाई। इब्राहीम ने वेदी पर लकड़ियाँ रखीं। तब इब्राहीम ने अपने पुत्र को बाँधा। इब्राहीम ने इसहाक को वेदी की लकड़ियों पर रखा। 10 तब इब्राहीम ने अपनी छुरी निकाली और अपने पुत्र को मारने की तैयारी की।
11 तब यहोवा के दूत ने इब्राहीम को रोक दिया। दूत ने स्वर्ग से पुकारा और कहा, “इब्राहीम, इब्राहीम।”
इब्राहीम ने उत्तर दिया, “हाँ।”

ברכה יכולה להיות אליל

אברהם היה איש זקן כאשר אלוהים נתן לו בן. אברהם אהב את יצחק בכל לבו. אבל ברכה יכולה להיות אליל בין אדם ואלוהים.

אייזיק היה יכול היה אליל לאברהם. אלוהים בחן את רצונו של אברהם. אז אלוהים ביקש אברהם להקריב את בנו. אנשים יכולים להגיד מילות רבות, אך מעשיהם להוכיח של הרצונות שלהם.

אברהם האמין באלוהים ולכן הוא הולך להקריב את בנו. אברהם ידע שאלוהים יביא חיה להיות להקריב במקום יצחק.

אברהם לא היה אייזיק כאליל.

שיעור זה מלמד את לבי. אני צריך לחפש אחרי ה 'והוא יברך אותי. אבל אני לא צריך לעשות את ברכתו של אלוהים לאליל. אנחנו לא צריכים ליצור אלילים.

אני יודע שאלוהים האב שלח את בנו היחיד עליי האדמות. ישוע בא לעולם הזה וחי חיים מושלמים.

הוא מת על הצלב והמוות כבש.אדם צריך לחזור בתשובת מחטאיהם ואחרי ישוע.



בראשית 22:1-11

 וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וְהָ֣אֱלֹהִ֔ים נִסָּ֖ה אֶת־אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַבְרָהָ֖ם וַיֹּ֥אמֶר הִנֵּֽנִי׃

2 וַיֹּ֡אמֶר קַח־נָ֠א אֶת־בִּנְךָ֨ אֶת־יְחִֽידְךָ֤ אֲשֶׁר־אָהַ֙בְתָּ֙ אֶת־יִצְחָ֔ק וְלֶךְ־לְךָ֔ אֶל־אֶ֖רֶץ הַמֹּרִיָּ֑ה וְהַעֲלֵ֤הוּ שָׁם֙ לְעֹלָ֔ה עַ֚ל אַחַ֣ד הֶֽהָרִ֔ים אֲשֶׁ֖ר אֹמַ֥ר אֵלֶֽיךָ׃
3 וַיַּשְׁכֵּ֨ם אַבְרָהָ֜ם בַּבֹּ֗קֶר וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ אֶת־חֲמֹר֔וֹ וַיִּקַּ֞ח אֶת־שְׁנֵ֤י נְעָרָיו֙ אִתּ֔וֹ וְאֵ֖ת יִצְחָ֣ק בְּנ֑וֹ וַיְבַקַּע֙ עֲצֵ֣י עֹלָ֔ה וַיָּ֣קָם וַיֵּ֔לֶךְ אֶל־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־אָֽמַר־ל֥וֹ הָאֱלֹהִֽים׃
4 בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֗י וַיִּשָּׂ֨א אַבְרָהָ֧ם אֶת־עֵינָ֛יו וַיַּ֥רְא אֶת־הַמָּק֖וֹם מֵרָחֹֽק׃
5 וַיֹּ֨אמֶר אַבְרָהָ֜ם אֶל־נְעָרָ֗יו שְׁבוּ־לָכֶ֥ם פֹּה֙ עִֽם־הַחֲמ֔וֹר וַאֲנִ֣י וְהַנַּ֔עַר נֵלְכָ֖ה עַד־כֹּ֑ה וְנִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה וְנָשׁ֥וּבָה אֲלֵיכֶֽם׃
6 וַיִּקַּ֨ח אַבְרָהָ֜ם אֶת־עֲצֵ֣י הָעֹלָ֗ה וַיָּ֙שֶׂם֙ עַל־יִצְחָ֣ק בְּנ֔וֹ וַיִּקַּ֣ח בְּיָד֔וֹ אֶת־הָאֵ֖שׁ וְאֶת־הַֽמַּאֲכֶ֑לֶת וַיֵּלְכ֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם יַחְדָּֽו׃
7 וַיֹּ֨אמֶר יִצְחָ֜ק אֶל־אַבְרָהָ֤ם אָבִיו֙ וַיֹּ֣אמֶר אָבִ֔י וַיֹּ֖אמֶר הִנֶּ֣נִּֽי בְנִ֑י וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה הָאֵשׁ֙ וְהָ֣עֵצִ֔ים וְאַיֵּ֥ה הַשֶּׂ֖ה לְעֹלָֽה׃
8 וַיֹּ֙אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם אֱלֹהִ֞ים יִרְאֶה־לּ֥וֹ הַשֶּׂ֛ה לְעֹלָ֖ה בְּנִ֑י וַיֵּלְכ֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם יַחְדָּֽו׃
9 וַיָּבֹ֗אוּ אֶֽל־הַמָּקוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר אָֽמַר־ל֣וֹ הָאֱלֹהִים֒ וַיִּ֨בֶן שָׁ֤ם אַבְרָהָם֙ אֶת־הַמִּזְבֵּ֔חַ וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ אֶת־הָעֵצִ֑ים וַֽיַּעֲקֹד֙ אֶת־יִצְחָ֣ק בְּנ֔וֹ וַיָּ֤שֶׂם אֹתוֹ֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ מִמַּ֖עַל לָעֵצִֽים׃
10 וַיִּשְׁלַ֤ח אַבְרָהָם֙ אֶת־יָד֔וֹ וַיִּקַּ֖ח אֶת־הַֽמַּאֲכֶ֑לֶת לִשְׁחֹ֖ט אֶת־בְּנֽוֹ׃
11 וַיִּקְרָ֨א אֵלָ֜יו מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ מִן־הַשָּׁמַ֔יִם וַיֹּ֖אמֶר אַבְרָהָ֣ם׀ אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּֽנִי׃